نام بسیج یادآور خاطره عزیزترین نهاد و بزرگترین مردان تاریخ ما است. نهادی که به تعبیر امام راحل تشکیل آن «یقینا از برکات و الطاف جلیه خداوند تعالی بود.» و «شجره طیبه و درخت تناور و پرثمری است که شکوفه های آن بوی بهار وصل و طراوت یقین و حدیث عشق می دهد. بسیج مدرسه عشق و مکتب شاهدان و شهیدان گمنامی است که پیروانش بر گلدسته های رفیع آن، اذان رشادت و شهادت سرداده اند. بسیج میقات پا برهنگان و معراج اندیشه پاک اسلامی است که تربیت یافتگان آن نام و نشان در گمنامی و بی نشانی گرفته اند. بسیج لشکر مخلص خدا است که دفتر تشکیل آن را همه مجاهدان، از اولین تا آخرین امضا نمودند.» این واژه ها و تعبیرهای بی نظیر و ملکوتی، اوصافی است که مراد و مرشد بسیجیان، امام خمینی (رحمت الله علیه) در آخرین پیام خود به مناسبت هفته بسیج ( ۲/۹/۱۳۶۷) صادر فرموده اند؛ امامی که دوست و دشمن صداقت او در گفتار و دوری اش از مداهنه و مبالغه را تصدیق کرده و می کنند و این همه نشان از آن دارد که هیچ نهادی والاتر و عزیز تر از بسیج در نگاه آن پیر روشن ضمیر نبوده است. حق هم همین است؛ به ویژه آنگاه که دشوارترین شب ها و روزهای پر خطر هشت سال دفاع مقدس را به یاد آوریم و نقش بسیج و بسیجی ها را در خلق حماسی ترین صحنه های تاریخ ایران و جهان مرور کنیم. در آن صورت است که ما نیز همگام با رهبر سفر کرده این امت، می پرسیم: «حقیقتا اگر بخواهیم مصداق کاملی از ایثار و خلوص و فداکاری و عشق به ذات مقدس حق و اسلام را ارایه دهیم ، چه کسی سزاوارتر از بسیج و بسیجیان خواهد بود؟!» نوجوانان، جوانان و پیران جوانمردی که داوطلبانه و بی هیچ ادعا روزهای سخت جنگ را مردانه پشت سر نهادند و بدون درخواست پاداش و سپاس، فقط برای ادای تکلیف، در برابر بی رحم ترین دشمنان این آیین و سرزمین سینه سپر کردند و البته«فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر.»هفته بسیج فرصت خوبی برای بازخوانی آن روزها و روزهای پس از آن است ؛ روزهایی که بسیجیان بازمانده که نه،بازگشته از معراج، نه تنها قدر ندیدند وبر صدر ننشستند، که گاه طعنه هم شنیدند و به حاشیه نیز رانده شدند. اما این فرزند و جانشین فرزانه امام بود که بسیجی را همیشه حاضر در میدان می خواست و می خواهد. بسیجی گرچه مرد میدان های خطر و فداکاری است، اما فقط برای آن روزها نیست. هر روز و هر هفته از آن بسیج است و راه نجات نیز حضور جانانه آنان در میدان . باور باید کرد که تنها راه نجات کشور بازگشت به فرهنگ بسیج و حاکمیت تفکر بسیجی بر همه عرصه ها است؛ چرا که «اگر بر کشوری نوای دل نشین تفکر بسیجی طنین انداز شد، چشم طمع دشمنان و جهان خواران از آن دور خواهد شد و الا هر لحظه باید منتظر حادثه ماند.» تکریم بسیج، احترام به مردانگی و مروت است، پاسداشت جوانمردی و تضمین آینده است. بسیجیان نیازی به احترام و تجلیل ما ندارند. ما هستیم که به آنان وبه حضور فعالشان برای همیشه نیازمندیم. جنگ آزمون خوبی برای جدا شدن صف مدعیان و مردان حقیقت بود.شعار امروز اگر پشتوانه و سابقه ای دردیروز نداشته است، بسان همه شعارها است و نیازمند امتحان در روز مبادا.خدا را سپاس که رویش های بسیج همچنان پر ثمر و برکت خیز است، اما مباد که نام آوران روزهای سخت از یاد بروند و در گرد و خاک بازی های روزگار دیده نشوند؛چه رسد به آنکه خدای ناکرده کم لطفی و جفا ببینند.امام در پایان همان پیام فرمودند:«من دست یکایک شما پیشگامان رهایی رامی بوسم ومی دانم که اگر مسوولین نظام اسلامی از شما غافل شوند به آتش دوزخ الهی خواهند سوخت.»سلام و صلوات خدا بر شهیدان بسیج و درود و برکات او بر زنان و مردانی که سنگر آنان را همچنان پاس داشته اند . این روزها بر همه آنان و بر رهبر بسیجیان جهان مبارک باد.

۳۱ شهریور سالروز شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران

31 شهریور؛ آغاز هفته دفاع مقدس

مقدمه

آن روزها نام و نان بهایی نداشت و آنچه میدان دار بود، قیام بود و عروج. آن روزها ماندن بی معنا بود و مردن در بستر، ننگی بزرگ. آن روزها شهادت، شاهراهی به وسعت افق داشت. آن روزها فاصله خاک تا افلاک و کویر تا بهشت، یک میدان مین بود. خاکریزها، بوی بهشتِ مردانی را گرفته بود که سر به سر، تن به مرگ می سپردند تا مبادا وجبی از کیان دین و وطن، به دست کفتاران حریص و متجاوز بیفتد؛ چرا که دفاع مقدس، رساترین واژه در قاموس ایستادگی این ملّت قهرمان است. مردان این دیار در پی تجاوز کفتار صفتان ننگ و نفرین، در هفت شهر عشق، هشت بهار، آزادگی را پیمودند و حماسه آفریدند.

ربیع الاول مزین به دو میلاد فرخنده و ماه نزول برکات الهی است. مسلمین برای برخورداری از رحمت و برکات واسعه الهی این ماه را ارج می‌نهند و به شکرانه حلول آن جامه‌های نیکو می‌پوشند، نماز‌های مستحب به‌جای می‌آورند و انفاق می‌کنند.امروز چهارشنبه هشتم آبان مصادف است با حلول ماه ربیع‌الاول؛ ماهی پرخیر و برکت که نزد مسلمانان جهان منزلت و جایگاه والایی دارد و به میلاد پربرکت ختم رسل حضرت محمد مصطفی صلوات الله علیه و امام جعفر صادق علیه‌السلام آراسته شده است.

مهم‌ترین مناسبات و اعمال توصیه شده در این ماه بر اساس کتاب مفاتیح الجنان 

روز هشتم: سال 260 شهادت حضرت عسکری علیه‌السّلام واقع و حضرت صاحب الأمر صلوات‌اللّه‌علیه به امامت نایل شد. زیارت این دو بزرگوار در این روز بسیار مناسب است.

روز نهم: روز عید بزرگ است؛ در روایتی آمده: هرکه در این روز چیزى انفاق کند، گناهانش آمرزیده می‌شود و گفته‌اند: در این روز مستحبّ است: اطعام کردن برادران مؤمن، خشنود کردن ایشان، توسعه دادن در نفقه بر اهل و عیال، و پوشیدن جامه‌هاى نو، شکر و عبادت حق‌تعالى. این روز، روز برطرف شدن غم‌ها و روز بسیار شریفى است و چون روز هشتم ماه شهادت امام عسکری علیه‌السّلام بوده و این روز، روز اول امامت حضرت صاحب الزمان (عج) است، سبب مزید شرافتش خواهد بود.

روز دهم: روز ازدواج رسول خدا (ص) با حضرت خدیجه کبری (ع) است، در حالی که رسول خدا (ص) 25 ساله بود و حضرت خدیجه (ع) 40 ساله؛ به‌همین مناسبت روزه این روز به‌عنوان شکرگزاری مستحب شمرده شده است.

روز دوازدهم: به قول جناب کلینى، و مسعودى، و مشهور بین عامّه، ولادت رسول خدا صلّى اللّه و علیه و آله در این روز بوده و در آن دو رکعت نماز مستحبّ است که در رکعت اول پس از سوره حمد سه مرتبه سوره کافرون و در رکعت دوم سه مرتبه سوره توحید خوانده می‌شود. در این روز رسول خدا صلّى اللّه و علیه و آله به مدینه وارد شده است. در چنین روزى در سال 132 حکومت بنى‌مروان به پایان رسید.

روز چهاردهم: در سال 64 یزید بن معاویه به‌سوى درکات دوزخ شتافت، در کتاب اخبار الدّول آمده است که یزید به بیمارى ذات الجنب در منطقه حوران از دنیا رفت، جنازه پلیدش را به دمشق آوردند و در باب صغیر به خاک سپردند و محل قبرش هم اکنون محّل انباشتن زباله است. سن او در زمان مرگ37  سال بوده و 3 سال و 9 ماه حکومت کرد.

شب هفدهم: طبق روایات مشهور شیعه، شب ولادت حضرت خاتم الانبیاء، رسول اسلام (ص) است. غسل به نیّت روز هفدهم ربیع الاوّل و روزه که برای آن فضیلت بسیار نقل شده، از جمله در روایاتی از ائمّه معصومین (ع) آمده است: کسی که روز هفده ربیع را روزه بدارد، خداوند برای او ثواب روزه یکسال را مقرّر می‌فرماید.

دادن صدقه، احسان کردن و خوشحال کردن مؤمنان و به زیارت مشاهد مشرّفه رفتن و زیارت رسول خدا (ص) از دور و نزدیک از اعمال توصیه‌شده در این روز است. در روایتی از آن حضرت آمده است: هر کس بعد از وفات من، قبرم را زیارت کند مانند کسی است که به هنگام حیاتم به‌سوی من هجرت کرده باشد، اگر نمی‌توانید مرا از نزدیک زیارت کنید، از همان راه دور به‌سوی من سلام بفرستید (که به من می‌رسد).

همچنین زیارت امیر مومنان علی(ع) نیز در این روز مستحب است با همان زیارتی که امام‌صادق (ع) در چنین روزی کنار ضریح شریف آن حضرت وی را زیارت کرد. تکریم، تعظیم و بزرگداشت این روز بسیار به‌جا است، مرحوم «سیّد بن طاووس» در اقبال، در تکریم و تعظیم این روز به‌خاطر ولادت شخص اوّل عالم امکان و سرور همه ممکنات حضرت نبی اکرم (ص) سفارش بسیار کرده است. سزاوار است مسلمانان با برپایی جشن‌ها و تشکیل جلسات، هرچه بیشتر با شخصیّت نبی مکرّم اسلام (ص)، سیره و تاریخ زندگی او آشنا شوند و از آن، برای ساختن جامعه‌ای اسلامی و محمدی بهره کامل بگیرند. همچنین یک‌سال قبل از هجرت رسول خدا (ص) در چنین شبی معراج آن حضرت صورت گرفت.

روز هفدهم: بنا بر مشهور بین علماى امامیّه، روز ولادت با سعادت حضرت خاتم انبیاء محمّد بن عبداللّه صلّى اللّه و علیه و آله و معروف است.

براى آن چند عمل وارد است: اوّل: غسل.
دوم: روزه گرفتن که براى آن فضیلت بسیارى است. روایت شده هرکه این روز را، روزه بدارد، خدا ثواب روزه یک‌سال را براى او بنویسد، و این روز، یکى از چهار روزى است، که در تمام سال به‌فضیلت روزه ممتاز است.
سوم: زیارت حضرت رسول صلّى اللّه و علیه و آله از نزدیک و دور.
چهارم: زیارت امیرالمؤمنین علیه‌السّلام به همان زیارتى که حضرت صادق علیه السّلام زیارت کرده است و به محمّد بن مسلم تعلیم دادند و در باب زیارات خواهد آمد.
پنجم: هنگامی که روز بالا آمد، دو رکعت نماز به‌جا آورد که در هر رکعت، پس از سوره حمد 10 مرتبه سوره قدر و 10 مرتبه سوره توحید بخواند، و بعد از سلام در مصلاّى خود بنشیند، و این دعا را بخواند: اللّهمّ انت حىّ لا تموت [خدایا تو زنده‌اى هستى که هرگز نمیرى] و این دعاى مبسوطى است، چون سندش را منتهى به معصوم ندیدم، مراعات اختصار را مهم‌تر دیدم، هرکه خواهان است، به زاد العماد مراجعه کند.
ششم: لازم است مسلمانان این روز را بزرگ بدارند و تصدّق و خیرات و مؤمنان را مسرور کنند و به زیارت مشاهد مشرّفه بروند.

عدد چهل جزء اعداد اسرارآمیز است

اربعین امام حسین علیه السلام به‌عنوان نمادی از تجلی وحدت شیعیان و مردم حق‌طلب و آزادی‌خواه در دنیا مطرح است، در این میان سؤالی برای بسیاری از مردم به‌وجود می‌آید که اصولاً چرا چهل روز بعد از شهادت حضرت سیدالشهدا علیه السلام این مراسم پرشور برگزار می‌شود؟

برای پاسخ به این سؤال لازم است در وهله اول شناختی نسبت به عدد چهل داشته باشیم. آن طور که در آموزه‌های دینی آمده است، عدد چهل جزء اعداد اسرارآمیز است. در دوره حیات ما انسان‌ها در دنیا، با بهره‌گیری از معارف دینی در مدت چهل روز، چهل ماه و یا چهل سال می‌توان به دریچه‌های مهمی از دانش و معرفت رسید.

نمونه بارز و مشهودی که در آیات قرآن کریم به حکمت عدد چهل به طور سربسته اشاره شده، مربوط به ماجرای حضرت موسی علیه السلام و میقات آن حضرت است. آنجا که خدای متعال می‌فرماید: «وَ إِذْ وَاعَدْنَا مُوسَى أَرْبَعِینَ لَیلَةً؛ و (به‌یاد آورید) هنگامى را که با موسى چهل شب وعده گذاردیم.»

و یا در آیه 142 سوره مبارکه اعراف از این ماجرا این طور یاد می‌کند که: «وَ وَاعَدْنَا مُوسَى ثَلاَثِینَ لَیلَةً وَ أَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِیقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِینَ لَیلَةً؛ و ما با موسى، سى شب وعده گذاشتیم؛ سپس آن را با ده شب (دیگر) تکمیل نمودیم؛ به این ترتیب، میعاد پروردگارش (با او)، چهل شب تمام شد.»

از سوی دیگر یکی از مجازات قوم بنی‌اسرائیل آن بود که سرزمین مقدس به‌مدت چهل سال برای آن‌ها ممنوع شد و آن‌ها در مدت اجازه ورود به آن را پیدا نکردند: «قَالَ فَإِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَیهِمْ أَرْبَعِینَ سَنَةً یَتِیهُونَ فِی الأَرْضِ فَلاَتَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفَاسِقِینَ؛ خداوند (به موسى) فرمود: «این سرزمین (مقدس) تا چهل سال بر آن‌ها ممنوع است (و به آن نخواهند رسید)؛ پیوسته در زمین (در این بیابان)، سرگردان خواهند بود؛ و درباره (سرنوشت) این جمعیت گنه‌کار، غمگین مباش.»، بنابراین طبق آیات قرآن کریم، عدد چهل دارای رمز و راز خاصی است که در معارف دینی و اصول حکمت و عرفان باید این اسرار را جست‌وجو کنیم.

آدرس وبلاگ قدیم پایگاه:

www.p-sh-komily.blogfa.com

لطفا برای مشاهده کامل تصاویر متحرک بر روی تصویر راست کلیک کرده و گزینه open image in new tab   را بزنید.

 محرم در کلام امام خمینی (ره)

عید قُربان یا عید الأضحی از عیدهای بزرگ مسلمانان دردهم ذی حجه. بنابر روایات اسلامی، در این روز خدا به ابراهیم خلیل فرمان داد تا فرزندش اسماعیل را قربانی کند. او اسماعیل را به قربانگاه برد ولی جبرئیل همراه با «قوچی» نازل شد و ابراهیم آن را به جای اسماعیل قربانی کرد. سنّت قربانی در روز عید قربان در سرزمین منا به یاد آن رخداد است. مسلمانانی که برای حج، به زیارت خانه خدا می‌روند، طبق شروطی وظیفه دارند در منا قربانی کنند.