حماسه هویزه(نصر)
عملیات هویزه در تاریخ 15 دی ماه سال 1359 به مدت سه روز در منطقه عملیاتی جاده حمیدیه و سوسنگرد و با هدف آزادسازی پادگان حمیدیه و در نهایت خرمشهر توسط ارتش و سپاه انجام شد.
هویزه مرکز یکی از بخشهای شهرستان دشت آزادگان در منطقه غرب اهواز است که در جوار مرز بین المللی ایران و عراق قرارگرفته است. حاکم دیکتاتور عراق در سال 1359 با تهاجم گسترده خود، آن شهر را به اشغال در آورد و با تجاوز به جان و مال وناموس مردم، دختران و زنان جوان را هتک حرمت کرده، در گورهای دسته جمعی دفن کردند و حتی به دختر بچگان کم سن و سال نیز رحم نکردند و با به اوج رساندن جنایات خود، روی جنایتکاران تاریخ راسفید کردند.
حماسه آفرینان سپاه اسلام (متشکل از ارتش و سپاه) برای آزادسازی هویزه از چنگال خونین دشمن، عملیات نصر را در تاریخ 15 دی ماه سال 59 13در منطقه غرب این شهر آغازکردند. در دقایق نخستِحمله، تمام خاکریزهای مقدم دشمن تسخیر میشود و با ادامهعملیات و محاصره دشمن، نزدیک دو هزار نفر از آنان به اسارت درمیآیند.
پس از نبردی سنگین، توپخانه فعال دشمن به محاصره و بعد به تصرف در میآید. لحظه به لحظه خبرهای پیروزی سپاه اسلام موجی از شادی و امید در دلها بر میانگیزد تا این که متأسفانه باخیانت بنی صدر خائن و هم پیمانان او، پشتیبانی آنها قطع میشود و تانکهای ایران به طرز مشکوکی از خطوط مقدم اقدام به عقبنشینی میکنند. نیروهای پیاده که شامل تعدادی از رزمندگان شهادتطلب سپاه بودند، به محاصره دشمن در میآیند.
تعدادی از تانکها که از غروب 15 دی ماه در خواست سوخت و مهمات میکردند، به غنیمت دشمن در میآیند. توپخانه با کمبود مهمات مواجه میشود و ... نیروهای سپاه، بسیج، عشایر، دانشجویان پیرو خط امام و تعدادی از نیروهای پیادهی ارتش در مقابل ادوات زرهی دشمن میایستند. سید حسین علمالهدی فرمانده دلیر سپاه هویزه، به جنگ شدیدی با دشمن میپردازد. تنها سلاح سنگین وی آر.پی. جی هفتاست که مهمات آن نیز در حال تمام شدن است.
دشمن از مقاومتحسین به خشم آمده، تلاش میکند این دژ نفوذناپذیر را در هم بشکند ولی هر بار با پایمردی و مقاومت بی نظیر او و یارانش مواجه شده و با از دست دادن تعدادی تانک، زمینگیر میشود. تعدادی از نیروها هدف گلولههای مستقیم تانک قرار گرفته وشهید میشوند. حلقه محاصره لحظه به لحظه تنگتر میشود و نفرات یک به یک به شهادت میرسند. حسین با آخرین موشک، یکتانک را به آتش میکشد و خود نیز هدف یک گلوله تانک شده به شهادت میرسد. رزمندگان اسلام با غلتیدن در خون پاک خود، حماسه هویزه را جاودان ساختند و بدین ترتیب نام هویزه در تاریخ کشور ما با احترام و مظلومیت باقی ماند.
اهداف عملیات
این عملیات نامنظم و در نوع خود گسترده ، با هدف آزادسازی «جفیر»، «پادگان حمید» و در نهایت «خرمشهر» و رسیدن به شرق بصره طرحریزی شد. بنابر آن بود تا با دستیابی به اهداف مورد نظر، نیروهای دشمن تا حومه شهر «بصره» تعقیب شوند.
ادامه مطلب
حماسه هویزه(نصر)
عملیات هویزه در تاریخ 15 دی ماه سال 1359 به مدت سه روز در منطقه عملیاتی جاده حمیدیه و سوسنگرد و با هدف آزادسازی پادگان حمیدیه و در نهایت خرمشهر توسط ارتش و سپاه انجام شد.
هویزه مرکز یکی از بخشهای شهرستان دشت آزادگان در منطقه غرب اهواز است که در جوار مرز بین المللی ایران و عراق قرارگرفته است. حاکم دیکتاتور عراق در سال 1359 با تهاجم گسترده خود، آن شهر را به اشغال در آورد و با تجاوز به جان و مال وناموس مردم، دختران و زنان جوان را هتک حرمت کرده، در گورهای دسته جمعی دفن کردند و حتی به دختر بچگان کم سن و سال نیز رحم نکردند و با به اوج رساندن جنایات خود، روی جنایتکاران تاریخ راسفید کردند.
حماسه آفرینان سپاه اسلام (متشکل از ارتش و سپاه) برای آزادسازی هویزه از چنگال خونین دشمن، عملیات نصر را در تاریخ 15 دی ماه سال 59 13در منطقه غرب این شهر آغازکردند. در دقایق نخستِحمله، تمام خاکریزهای مقدم دشمن تسخیر میشود و با ادامهعملیات و محاصره دشمن، نزدیک دو هزار نفر از آنان به اسارت درمیآیند.
پس از نبردی سنگین، توپخانه فعال دشمن به محاصره و بعد به تصرف در میآید. لحظه به لحظه خبرهای پیروزی سپاه اسلام موجی از شادی و امید در دلها بر میانگیزد تا این که متأسفانه باخیانت بنی صدر خائن و هم پیمانان او، پشتیبانی آنها قطع میشود و تانکهای ایران به طرز مشکوکی از خطوط مقدم اقدام به عقبنشینی میکنند. نیروهای پیاده که شامل تعدادی از رزمندگان شهادتطلب سپاه بودند، به محاصره دشمن در میآیند.
تعدادی از تانکها که از غروب 15 دی ماه در خواست سوخت و مهمات میکردند، به غنیمت دشمن در میآیند. توپخانه با کمبود مهمات مواجه میشود و ... نیروهای سپاه، بسیج، عشایر، دانشجویان پیرو خط امام و تعدادی از نیروهای پیادهی ارتش در مقابل ادوات زرهی دشمن میایستند. سید حسین علمالهدی فرمانده دلیر سپاه هویزه، به جنگ شدیدی با دشمن میپردازد. تنها سلاح سنگین وی آر.پی. جی هفتاست که مهمات آن نیز در حال تمام شدن است.
دشمن از مقاومتحسین به خشم آمده، تلاش میکند این دژ نفوذناپذیر را در هم بشکند ولی هر بار با پایمردی و مقاومت بی نظیر او و یارانش مواجه شده و با از دست دادن تعدادی تانک، زمینگیر میشود. تعدادی از نیروها هدف گلولههای مستقیم تانک قرار گرفته وشهید میشوند. حلقه محاصره لحظه به لحظه تنگتر میشود و نفرات یک به یک به شهادت میرسند. حسین با آخرین موشک، یکتانک را به آتش میکشد و خود نیز هدف یک گلوله تانک شده به شهادت میرسد. رزمندگان اسلام با غلتیدن در خون پاک خود، حماسه هویزه را جاودان ساختند و بدین ترتیب نام هویزه در تاریخ کشور ما با احترام و مظلومیت باقی ماند.
اهداف عملیات
این عملیات نامنظم و در نوع خود گسترده ، با هدف آزادسازی «جفیر»، «پادگان حمید» و در نهایت «خرمشهر» و رسیدن به شرق بصره طرحریزی شد. بنابر آن بود تا با دستیابی به اهداف مورد نظر، نیروهای دشمن تا حومه شهر «بصره» تعقیب شوند.
ادامه مطلب
درست 25 بهار از عمر گرانبها و پربركت پيامبر مى گذشت كه با بانوى چهل ساله اى به نام «خديجه» كه برترين بانوى روزگار خويش بود ، پيمان زندگى مشترك را امضاء كرد و فصل جديدى در زندگى اش آغاز شد.
برخى سن و سال خديجه ، آن بانوى هوشمند و پاك را 26 و 28 سال نيز نوشته اند اما مشهرترين ديدگاه ، همان است كه او به هنگام ازدواج با پيامبر 40 بهار از عمرش مى گذشت.
برخى بر آنند كه «خديجه» پيش از پيمان زندگى مشترگ با پيامبر دوبار ازدواج كرده و همسرانش يكى پس از ديگرى از دنيا رفته بودند و برخى نيز بر اين انديشه اند كه او تا هنگامه ى ازدواج با پيامبر دختر و ازدواج نكرده بود.
ازدواج پيامبر با «خديجه» شباهتى به ازدواج هاى شناخته شده نداشت ، بلكه در نوع خود بى نظير و داراى ويژگى هايى بود ، چرا كه اين پيوند مبارك و مقدس نه ثمره ى زودگذر و دوستى بى پايه و اساس بود و نه برخاسته از انگيزه هاى مادى يا ديگر امور و اغراض و اهداف رايج كه در ازدواج چهره هاى مشهور و سرشناس دنيا وجود دارد. و نيز هدف هاى سياسى نيز در امضاء و تشكيل اين زندگى مشترك و ساختار آن، نقشى نداشت.
ادامه مطلب
درست 25 بهار از عمر گرانبها و پربركت پيامبر مى گذشت كه با بانوى چهل ساله اى به نام «خديجه» كه برترين بانوى روزگار خويش بود ، پيمان زندگى مشترك را امضاء كرد و فصل جديدى در زندگى اش آغاز شد.
برخى سن و سال خديجه ، آن بانوى هوشمند و پاك را 26 و 28 سال نيز نوشته اند اما مشهرترين ديدگاه ، همان است كه او به هنگام ازدواج با پيامبر 40 بهار از عمرش مى گذشت.
برخى بر آنند كه «خديجه» پيش از پيمان زندگى مشترگ با پيامبر دوبار ازدواج كرده و همسرانش يكى پس از ديگرى از دنيا رفته بودند و برخى نيز بر اين انديشه اند كه او تا هنگامه ى ازدواج با پيامبر دختر و ازدواج نكرده بود.
ازدواج پيامبر با «خديجه» شباهتى به ازدواج هاى شناخته شده نداشت ، بلكه در نوع خود بى نظير و داراى ويژگى هايى بود ، چرا كه اين پيوند مبارك و مقدس نه ثمره ى زودگذر و دوستى بى پايه و اساس بود و نه برخاسته از انگيزه هاى مادى يا ديگر امور و اغراض و اهداف رايج كه در ازدواج چهره هاى مشهور و سرشناس دنيا وجود دارد. و نيز هدف هاى سياسى نيز در امضاء و تشكيل اين زندگى مشترك و ساختار آن، نقشى نداشت.
ادامه مطلب
نهم ربیعالاول، نه تنها نخستین روز امامت امام عصر علیه السلام است، بلكه آغاز دورهای حیاتی و مهم در تاریخ شیعه نیز به شمار میآید. در سال روز نهم ربیع الاول كه یادمان آغاز امامت ولی عصر علیه السلام است، تصمیم گرفتیم در چند سطر كوتاه به رخ دادهایی كه پس از شهادت امام حسن عسكری علیه السلام در سامرا روی داد، اشاره كنیم.
روز جمعه، هشتم ربیع الاول سال 260 هـ.ق، امام حسن عسكری علیهالسلام پس از این كه نماز صبح را خواندند، بر اثر زهری كه هشت روز قبل معتمد به ایشان خورانده بود، به شهادت رسید. این حادثه در شرایطی روی داد كه امام یازدهم افزون بر این كه مانند پدران خود زمینه را برای غیبت آماده كرده بود، شب پیش از شهادت شان، دور از چشم مأموران خلیفه، نامههای بسیاری به شهرهای شیعه نشین فرستادند. خبر شهادت امام در سراسر شهر سامرا پیچید و مردم به احترام او عزاداری كردند. به گفته مورخان، در روز شهادت امام، سامرا به صحرای قیامت تبدیل شده بود.
عثمان بن سعید عمری، به نمایندگی از حجت بنالحسن علیهالسلام متصدی غسل و كفن و دفن حضرت شد و بر اساس گفته شیخ صدوق، خود امام زمان علیهالسلام با كنار زدن عمویش جعفر كه قصد نمازگزاردن داشت، بر بدن پدر بزرگوارش نماز خواند.
ادامه مطلب
نهم ربیعالاول، نه تنها نخستین روز امامت امام عصر علیه السلام است، بلكه آغاز دورهای حیاتی و مهم در تاریخ شیعه نیز به شمار میآید. در سال روز نهم ربیع الاول كه یادمان آغاز امامت ولی عصر علیه السلام است، تصمیم گرفتیم در چند سطر كوتاه به رخ دادهایی كه پس از شهادت امام حسن عسكری علیه السلام در سامرا روی داد، اشاره كنیم.
روز جمعه، هشتم ربیع الاول سال 260 هـ.ق، امام حسن عسكری علیهالسلام پس از این كه نماز صبح را خواندند، بر اثر زهری كه هشت روز قبل معتمد به ایشان خورانده بود، به شهادت رسید. این حادثه در شرایطی روی داد كه امام یازدهم افزون بر این كه مانند پدران خود زمینه را برای غیبت آماده كرده بود، شب پیش از شهادت شان، دور از چشم مأموران خلیفه، نامههای بسیاری به شهرهای شیعه نشین فرستادند. خبر شهادت امام در سراسر شهر سامرا پیچید و مردم به احترام او عزاداری كردند. به گفته مورخان، در روز شهادت امام، سامرا به صحرای قیامت تبدیل شده بود.
عثمان بن سعید عمری، به نمایندگی از حجت بنالحسن علیهالسلام متصدی غسل و كفن و دفن حضرت شد و بر اساس گفته شیخ صدوق، خود امام زمان علیهالسلام با كنار زدن عمویش جعفر كه قصد نمازگزاردن داشت، بر بدن پدر بزرگوارش نماز خواند.
ادامه مطلب
اهمیّت بررسی زندگانی ستاره آسمان هدایت، و گوهر دریای ولایت، امام حسن عسکری (ع)، نه تنها به خاطر آموختن دروس زندگی از مکتب پرفیض این امام بزرگوار است، بلکه می تواند در زمینه تبیین رازهای زعامت خاتم اوصیاء و نور چشم انبیاء، یعنی امام عصر، عجّل الله تعالی فرجه الشریف نیز، راه گشا باشد.
نام آن حضرت :حسن
کنیه ایشان :ابو محمّد
لقب های ایشان: زَکیّ (پاکیزه) ، نقیّ (مهذّب)، هادی، و عسکری
نام پدر ایشان: امام علیّ ابن محمّد الهادی (ع)
نام های مادر ایشان: سلیل، حدیثه، سوسن
تاریخ تولّد: (روز هشتم، بنا بر مشهور) در ماه ربیع الثانی، سال 232 هجری.
تاریخ شهادت: روز هشتم ماه ربیع الأول، سال 260 هجری.
مدّت امامت ایشان:6 سال.
امام حسن عسکری (ع)، تا سنّ 12 سالگی در مدینه زندگی فرمود. سپس همراه پدر بزرگوارش "امام هادی (ع)"، که به امر حاکم عباسی مجبور به ترک مدینه و اقامت در شهر سامرّاء گردیده بود، به مدت ده سال، در کنار پدر خویش در آن شهر به سر برد. پس از شهاد امام هادی (ع)، امام عسکری به مدت شش سال در همان شهر زیست. از این شش سال، سه سال در زندان بود، و سه سال دیگر نیز، تحت نظر مأموران حکومت و به دور از شیعیانش زندگی کرد.
آن پیشوای بزرگوار، در عنفوان جوانی، در زهد و پرهیزکاری و فضائل علمی و اخلاقی به درجه ای نائل گردید، که حتی دشمنان و مخالفان خط فکری آن حضرت، زبان به مدح وثنای او گشودند.
ابن شهرآشوب، مورخ مشهور، در جلد چهارم از کتاب خود به نام "مناقب آل أبی طالب"، چنین می نگارد:
"حسین ابن محمد اشعری، و محمّد ابن علی روایت کرده اند که از طایفه آل علی در نزد "احمد ابن عبدالله ابن خاقان" در شهر قم، سخن به میان آمد. نامبرده که از ناصبیان و دشمنان سرسخت خاندان امام علی بود گفت: من هیچیک از آنان را مانند حسن ابن علیّ ابن رضا (امام حسن عسکری) ندیده ام. روزی به نزد پدرم (که از وزراء معتمد عباسی بود) آمد. دربان به پدرم اطلاع داد که حسن عسکری آمده است. پدرم به استقبال او رفت و او را بر مصلای خود نشاند و با او به سخن پرداخت و مرتبا می گفت: پدر و مادرم به فدایت. و آنگاه که خواست برود، او را مشایعت نمود. من از پدرم در باره او پرسیدم و او در پاسخ گفت: فرزندم، این شخص، پیشوای رافضه (شیعیان) است. اگر روزی خلافت از بنی عباس گرفته شود، هیچکس از بنی هاشم سزاوار تر از او برای چنین منصبی نیست، به خاطر فضل، پاکدامنی، روزه داری، نماز، و پرهیزکاری و زهد و سایر اخلاق شایسته ای که دارد.
پس از آن، من همواره از مردم در باره او می پرسیدم، و همه او را مورد تعظیم قرار می دادند و از کرامات او می گفتند. من هیچکس را سرشارتر در علم و دانش، و با گذشت تر، و پاکتر از لحاظ گفتار و کردار، مانند حسن عسکری ندیدم".
اهمیّت بررسی زندگانی ستاره آسمان هدایت، و گوهر دریای ولایت، امام حسن عسکری (ع)، نه تنها به خاطر آموختن دروس زندگی از مکتب پرفیض این امام بزرگوار است، بلکه می تواند در زمینه تبیین رازهای زعامت خاتم اوصیاء و نور چشم انبیاء، یعنی امام عصر، عجّل الله تعالی فرجه الشریف نیز، راه گشا باشد.
نام آن حضرت : حسن
کنیه ایشان : ابو محمّد
لقب های ایشان : زَکیّ (پاکیزه) ، نقیّ (مهذّب)، هادی، و عسکری
نام پدر ایشان : امام علیّ ابن محمّد الهادی (ع)
نام های مادر ایشان : سلیل، حدیثه، سوسن
تاریخ تولّد: (روز هشتم، بنا بر مشهور) در ماه ربیع الثانی، سال 232 هجری.
تاریخ شهادت: روز هشتم ماه ربیع الأول، سال 260 هجری.
مدّت امامت ایشان: 6 سال.
امام حسن عسکری (ع)، تا سنّ 12 سالگی در مدینه زندگی فرمود. سپس همراه پدر بزرگوارش "امام هادی (ع)"، که به امر حاکم عباسی مجبور به ترک مدینه و اقامت در شهر سامرّاء گردیده بود، به مدت ده سال، در کنار پدر خویش در آن شهر به سر برد. پس از شهاد امام هادی (ع)، امام عسکری به مدت شش سال در همان شهر زیست. از این شش سال، سه سال در زندان بود، و سه سال دیگر نیز، تحت نظر مأموران حکومت و به دور از شیعیانش زندگی کرد.
آن پیشوای بزرگوار، در عنفوان جوانی، در زهد و پرهیزکاری و فضائل علمی و اخلاقی به درجه ای نائل گردید، که حتی دشمنان و مخالفان خط فکری آن حضرت، زبان به مدح وثنای او گشودند.
ابن شهرآشوب، مورخ مشهور، در جلد چهارم از کتاب خود به نام "مناقب آل أبی طالب"، چنین می نگارد:
"حسین ابن محمد اشعری، و محمّد ابن علی روایت کرده اند که از طایفه آل علی در نزد "احمد ابن عبدالله ابن خاقان" در شهر قم، سخن به میان آمد. نامبرده که از ناصبیان و دشمنان سرسخت خاندان امام علی بود گفت: من هیچیک از آنان را مانند حسن ابن علیّ ابن رضا (امام حسن عسکری) ندیده ام. روزی به نزد پدرم (که از وزراء معتمد عباسی بود) آمد. دربان به پدرم اطلاع داد که حسن عسکری آمده است. پدرم به استقبال او رفت و او را بر مصلای خود نشاند و با او به سخن پرداخت و مرتبا می گفت: پدر و مادرم به فدایت. و آنگاه که خواست برود، او را مشایعت نمود. من از پدرم در باره او پرسیدم و او در پاسخ گفت: فرزندم، این شخص، پیشوای رافضه (شیعیان) است. اگر روزی خلافت از بنی عباس گرفته شود، هیچکس از بنی هاشم سزاوار تر از او برای چنین منصبی نیست، به خاطر فضل، پاکدامنی، روزه داری، نماز، و پرهیزکاری و زهد و سایر اخلاق شایسته ای که دارد.
پس از آن، من همواره از مردم در باره او می پرسیدم، و همه او را مورد تعظیم قرار می دادند و از کرامات او می گفتند. من هیچکس را سرشارتر در علم و دانش، و با گذشت تر، و پاکتر از لحاظ گفتار و کردار، مانند حسن عسکری ندیدم".
در این یادداشت می خوانیم : حضور یکپارچه اقشار مختلف مردم اعم از پیر و جوان در حماسه ارزنده 9 دی سال 88 گواه این مدعا بود که مردم در دفاع از آرمانهای اسلام و انقلاب هیچ گاه کوتاه نیامده و تا آخرین قطره خون خویش در راستای تثبیت و استواری این راه عظیم قدم خواهند برداشت.
حضور پراقتدار مردم در این حماسه جاویدان نشان داد که روحیه انقلابی گری و ایثار ملت ایران فقط در زمان انقلاب و دفاع مقدس خلاصه نشده است بلکه این ویژگی ها روزبه روز و استوارتر از گذشته در آنان وجود دارد که در زمان ممکن خود را در عرصه دفاع از اسلام و انقلاب نشان خواهند داد .
مردم ایران اسلامی به دشمنان نظام نشان دادند که تا جان دارند بر ایمان و تعهد والای خود پایبند بوده و با آفرینش حماسه والای 9دی ضربه سختی را به دشمنان و اهداف و برنامه های آنان وارد ساختند.
دامنه حضور مردمی حماسه 9دی 88 آنقدر وسیع بود که گویا بهمن 57 دوباره ای در ایران در حال تحقق است و همگان را به یاد ایام پیروزی انقلاب اسلامی می انداخت که همه اقشار مردمی درصدد مقابله و مبارزه با رژیم شاهنشاهی برآمدند و تنها تفاوت حماسه 9دی 88 و بهمن 57 تنها در این بود که مردم ایران در بهمن57 به دنبال تغییر رژیم و استقرار حکومت جدید در جامعه بودند ولی در حماسه 9دی 88 مردم بر ادامه راه دفاع از نظام و حریم ولایت تاکید داشتند و اعلام رضایت و علاقه مندی خویش را از نظام مقدس جمهوری اسلامی اعلام نمودند.
مردم ایران اسلامی به میدان آمدند تا بگویند اجازه حرمت شکنی ها را نخواهند داد و به هیچ وجه با فتنه گران هم مسیر نخواهند شد که به راستی این هدف ارزنده را در روز 9 دی به اجرا در آورده و موجبات خشنودی دوست داران انقلاب اسلامی را در سراسر جهان فراهم آورند.
به راستی که 9دی روز بصیرت ملت ایران است و مردم ما در این روز با درک عظیم خویش و بصیرت والایشان حضوری را تجربه کردند که تمام نقشه ها و هزینه های میلیاردی دشمنان را بر باد داد و مهر تثبیت دوباره ای بر آرمانهای والای امام راحل ، شهدای گرانقدر و ترویج فرهنگ ولایت داشت.
امید است برنامه های گرامی داشت این حماسه بزرگ که به عنوان روز بصیرت و میثاق امت با ولایت نام گذاری شده است باشکوه تر و عظیم تر از هر سال برگزار شود.ک/1